Osoba lub osoby oddające się dryfowaniu wyzbywają się na pewien czas zwyczajowych powodów przemieszczania się i działania, rezygnują z codziennych znajomości, zajęć i rozrywek, ażeby poddawać się swobodnie sile przyciągania miejsc i wychodzić naprzeciw spotkaniom związanym z tymi miejscami. [Guy Debord*].

Fundacja Puszka zaprasza do długiego dryfu po przestrzeni miejskiej Warszawy! Laboratorium Dryfu (2026-2028) to wspólne swobodne spacery, eksploracje rowerowe obrzeży, a także BLOK TUTORSKI w składzie Dobromiła Dobro x Marek Krajewski x Paweł Starzec.

Wspólne dryfowanie ma angażować w aktywną eksplorację przestrzeni miejskiej, obecnych w niej kulturowych artefaktów, wernakularnych praktyk i lokalnych sposobów kształtowania miasta. Inspirujemy się w nim praktykami sytuacjonistów, którzy rozumieli miasto jako przestrzeń pełną znaczeń i napięć, odkrywanych świadomie i spontanicznie. Jednocześnie interesuje nas współczesne rozwijanie praktyki dryfu: poszukiwanie nowych sposobów krytycznego i twórczego doświadczania miasta oraz eksperymentalnych metod pracy z przestrzenią miejską.

Na czym polega BLOK TUTORSKI?

Każdy tutor i tutorka pracuje z kameralną grupą 3–4 osób. Terminy oraz intensywność spotkań w ramach poszczególnych procesów będą ustalane indywidualnie wewnątrz grup, jednak planujemy minimum 6 spotkań w cyklu.

Każda osoba uczestnicząca, przy wsparciu tutorskim, rozwija własny projekt związany ze współczesnym dryfem miejskim. Tutorzy i tutorki prowadzą procesy z wykorzystaniem wybranych podejść, metod i narzędzi badawczych oraz twórczych.

Efekty pracy – m.in. eksperymentalne metodologie, projekty artystyczne i badawcze czy wydarzenia – zostaną zaprezentowane podczas otwartego spotkania.

Na kogo czekamy?

Blok tutorski skierowany jest do osób zainteresowanych miastem, na różnych etapach rozwoju swojej praktyki badawczej, artystycznej lub projektowej związanych z przestrzenią miejską. Zapraszamy osoby z różnych środowisk i dziedzin – m.in. badawczych, artystycznych, projektowych, społecznych – które chcą rozwijać własny sposób pracy z miastem i eksploracji jego codzienności. Do udziału zapraszamy osoby pełnoletnie. Udział w Laboratorium Dryfu jest bezpłatny.

Terminy:

przyjmowanie zgłoszeń: do 14 czerwca 2026
ogłoszenie wyników naboru: do 19 czerwca 2026
praca z tutorami/tutorkami: 20 czerwca – 20 października 2026
listopad–grudzień 2026: prezentacja wyników

Jak się zgłosić?

Zapoznaj się z regulaminem
Wypełnij formularz rekrutacyjny online.
Masz pytania? Napisz: kontakt@fundacjapuszka.pl

TUTORKI I TUTORZY 2026

DOBROMIŁA DOBRO
#partytura #tekst #ruch

O procesie tutorskim: Moje postrzeganie wynika z tekstu, odbywa się poprzez ruch i formuje się wewnątrz wspomnień. Głównym narzędziem pracy będzie tekst, ale taki, który rodzi się z poruszenia ciała i różnych strategii opisu, rozumienia rzeczywistości. Raczej eksperyment nastawiony na różnorodność, sprzeczności i łączenie czynności słuchania, widzenia oraz chodzenia. Wspólna praca odbywać się będzie w formie warsztatu – poszukiwania inspiracji w tekstach, projektowania własnej formy wypowiedzi, czerpania z obserwacji w czasie ruchu. Budowanie partytur, możliwe, że na chór ciał i głosów lub w formie wizualności tekstu.

Dobromiła Dobro

Eksperymentuje z tekstem i archiwaliami, tworzy instalacje i wideo; rozwija praktykę performansu i improwizacji tańca. Jest absolwentką historii sztuki na Wydziale Badań Artystycznych i Studiów Kuratorskich ASP w Warszawie. W 2024 r. wydała dwie książki z prozą eksperymentalną: „KOSY” (zbiór opowiadań i fotografii) oraz „symulacja JUICE” (dramat wizualny). Za wydanie „symulacji JUICE” otrzymała, wspólnie z Agnieszką Strzeżek, nagrodę główną w Konkursie PTWK Najpiękniejsze Polskie Książki 2024 w kategorii literatura piękna (2025). W 2025 r. wydała „OHNE ENDE” – prozę eksperymentalną opartą m.in. na badaniach materiałów archiwalnych dotyczących Claude Cahun i Marcel Moore oraz w oparciu o research site-specific. Książka została nominowana w Konkursie PTWK Najpiękniejsze Polskie Książki 2025 w kategorii literatura piękna (2026). Współtworzy społecznościowe Radio Kapitał jako aktywistka i radiowczyni.

MAREK KRAJEWSKI
#traseologia #ślady #cotusięwydarzyło

O procesie tutorskim: Miasto samo jest śladem, ale też stanowi nieskończony ich zbiór. Natykamy się na nie wszędzie, rejestrując ich obecność przez każdy ze zmysłów. Śladem je napis na ścianie domu, ale też chodnik wybrzuszony przez korzenie drzew; śladem są zapachy, które emituje miasto, ale też wydawane przez nie dźwięki; wyślizgane poręcze schodów i węglowy posmak w ustach; pomnik i rozbita na chodniku butelka. Ślady bywają pojedyncze, ale występują też seriami, niektóre z nich pielęgnujemy, a inne wstydliwie zacieramy.

Gdy napotykamy ślady pytamy, co tu się wydarzyło, kto je zostawił, jakich procesów są one zapisem? Wyzwalają one emocje, budując tym samym atmosferę afektywną miasta. Uruchamiają też nasze działania zmuszając do podejścia bliżej, szukania informacji, rozmawiania o nich z innymi. Traseologia, a więc umiejętność znajdywania śladów i ich odczytywania, wymaga jednak wyłączenia ze zwyczajowych form doświadczania miasta, wypięcia z jego rytmów i zobowiązań. Dzięki temu miasta ujawnia to, co przed nami ukrywa i to, czego samo nie jest świadome. W centrum traseologii znajduje się ciekawość i systematyczna analiza, kontemplacja i wyobraźnia, ale też wiedza i umiejętności interpretacyjne. Zawsze jednak też satysfakcja i radość płynące z odnajdywania i rozumienia.

Marek Krajewski

Jestem socjologiem, na co dzień pracującym w Poznaniu, na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza. Interesuje mnie miasto jako efekt współdziałania i konfliktów pomiędzy różnorodnymi aktorami, a zwłaszcza zaś to, jaki ślad odciskają w nim ci na pozór słabi, funkcjonujący na jego marginesie. Dlatego koncentrują się na tym, co w mieście obecne, ale jednocześnie niewidzialne. Napisałem kilka książek poświęcony sztuce, miastu i współczesności, między innymi Za fotografię! (2010, wspólnie z R. Drozdowskim), Są w życiu rzeczy… (2013), Incydentologia (2017), (Nie)nawidzenia. Świat przez nienawiść (2020); Spis natur. O mieście, sztuce, technologii i współczesnych obyczajach (2024). Byłem też kuratorem Zewnętrznej Galerii AMS prezentującej sztukę na billboardach (1998-2004) oraz pomysłodawca projektu „Niewidzialne miasto” dotyczącego codziennej, wernakularnej urbanistyki. Współtworzyłem program propagujący edukację kulturową Bardzo Młoda Kultura i projekt Archiwum Badań nad Życiem Codziennym, a ostatnio kontekstowe badania uczestnictwa w kulturze (raport „Aktywni i nieobecni”, 2026). Jestem spacerowiczem i rowerzystą, fascynuje mnie ludzka kreatywność i niezłomność natury w środowisku stworzonym przez człowieka.

PAWEŁ STARZEC
#fotografia #badaniawizualne #nowatopografia #ślady

O procesie tutorskim: W ramach planowanego cyklu spotkań skupimy się na wykorzystaniu narzędzi wizualnych w eksplorowaniu przestrzeni miasta, patrząc na nie z perspektywy sztuki i nauk społecznych. Punktem wyjścia jest dla nas założenie Nowych Topografii – że ślad, pozostawiany w przestrzeni przez człowieka, może służyć nam do opowiedzenia o swoich autorach. Warsztat będzie ukierunkowany na osoby zainteresowane fotografią lub fotografujące, chociaż może się okazać, że nie samym aparatem w ręku buduje się takie mikrohistorie.

Paweł Starzec

Dokumentalista, fotograf, socjolog, nauczyciel akademicki. Skoncentrowany na długoterminowych projektach skupiających się na wizualizacji szerszych procesów poprzez ich następstwa i peryferia. Nagrodzony Hasselblad Foundation Photobook Grant 2025, Urbanautica Institute Award i nagrodą Spojrzenia, laureat stypendium Ministerstwa Kultury Młoda Polska 2024, nagrody PixHouse Talent of the Year: Scholar oraz Stypendium Artystycznego Prezydenta Wrocławia 2024. Jego prace znajdują się w zbiorach Encontros Da Imagem (PT) i Narodowego Instytutu Architektury i Urbanistyki (PL). Prodziekan Wydziału Projektowania Uniwersytetu SWPS, koordynator specjalności Communication Design w School of Form USWPS. Twórca programów warsztatowych, współzałożyciel kolektywu artystyczno-edukacyjnego Azimuth Press i platformy Archiwum Protestów Publicznych. Absolwent Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego i Instytutu Fotografii Twórczej Uniwersytetu Śląskiego w Opawie (MA). Pod różnymi pseudonimami muzyk i artysta dźwiękowy. Entuzjasta zinów i kultury DIY.

Kuratorka projektu: Ola Litorowicz
Organizator: Fundacja Puszka
Partnerzy: Kwiaciarnia Grafiki, Tour de Varsovie
Patron medialny: Notes na 6 Tygodni
Projekt jest współfinansowany przez m.st. Warszawę

*Cytat z: „Przewodnik dla dryfujących. Antologia sytuacjonistycznych tekstów o mieście” pod redakcją Pawła Krzaczkowskiego i Mateusza Kwaterko, Fundacja Bęc Zmiana, Warszawa, s. 122–129.